صاعقه گیر ساختمان: انواع، اجزا، نحوه نصب و استانداردها
جدول محتوا
هر سال در سراسر جهان میلیونها برخورد صاعقه به زمین ثبت میشود و بخشی از آنها به ساختمانها، کارخانهها، برجهای مخابراتی و منازل مسکونی اصابت میکند. نتیجه این برخوردها میتواند آتشسوزی، تخریب سازه، سوختن تجهیزات الکترونیکی و حتی تلفات جانی باشد. نصب صاعقه گیر ساختمان مهمترین و مؤثرترین راه برای کاهش این خطرات است. در این مقاله بهصورت کامل بررسی میکنیم که صاعقه گیر چیست، از چه اجزایی تشکیل میشود، چه انواعی دارد، چگونه طراحی و نصب میشود و برای نگهداری از آن چه نکاتی را باید رعایت کرد.
پیشنهاد مقاله: ارت پنل خورشیدی روی پشتبام؛ چرا سیستم ارتینگ در نیروگاههای خورشیدی خانگی ضروری است؟
صاعقه گیر ساختمان چیست؟
صاعقه گیر مجموعهای از تجهیزات هادی است که در بالاترین نقاط ساختمان قرار میگیرد و مسیر مشخص و کممقاومتی را برای عبور جریان صاعقه به زمین فراهم میکند. هدف آن «جذب» یا «دفع» صاعقه نیست؛ هدف این است که اگر صاعقهای به ساختمان برخورد کرد، جریان عظیم آن بهجای عبور از دیوارها، سیمکشی و بدنه ساختمان، از یک مسیر کنترلشده و ایمن به زمین منتقل شود.
در مراجع فنی به این مجموعه، سیستم حفاظت در برابر صاعقه (Lightning Protection System یا LPS) گفته میشود. این سیستم شامل بخش بیرونی برای دریافت و هدایت جریان صاعقه و بخش داخلی برای حفاظت از تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی در برابر اضافه ولتاژ است. استاندارد بینالمللی IEC 62305 و مجموعه استانداردهای مشابه آن، مرجع اصلی طراحی این سیستمها در دنیا هستند.
چرا ساختمان به صاعقه گیر نیاز دارد؟
جریان یک صاعقه میتواند به دهها هزار آمپر و در موارد شدید به صدها هزار آمپر برسد. این جریان در کسری از ثانیه گرمای بسیار زیادی تولید میکند و اگر مسیر مناسبی نداشته باشد، به سمت اجسام رسانای ساختمان مانند لولهها، کابلها و میلگردها هدایت میشود. مهمترین دلایل نصب صاعقه گیر عبارتاند از:
- جلوگیری از آتشسوزی ناشی از برخورد مستقیم صاعقه به سقف و سازه
- حفاظت از جان ساکنان و افرادی که در ساختمان یا اطراف آن حضور دارند
- جلوگیری از آسیب به سازه، نما، دودکش و تأسیسات روی بام
- کاهش خسارت به لوازم الکترونیکی، سیستمهای اطلاعاتی و تابلوهای برق
- تداوم کار تجهیزات حساس در مراکز اداری، درمانی و صنعتی
- رعایت الزامات بیمهای و ضوابط ایمنی در ساختمانهای مهم
ساختمانهای بلند، بناهای مرتفعتر از محیط اطراف، ساختمانهای واقع در مناطق باز یا کوهستانی، انبارهای مواد قابل اشتعال، مراکز داده، بیمارستانها و مدارس بیش از دیگران در معرض خطر هستند و نصب سیستم حفاظت در برابر صاعقه برای آنها اهمیت بیشتری دارد.
اجزای اصلی سیستم صاعقه گیر
یک سیستم کامل حفاظت در برابر صاعقه از چند بخش مرتبط تشکیل میشود که هر کدام نقش مشخصی دارند و ضعف در یکی از آنها، کارایی کل سیستم را کاهش میدهد.
۱. سیستم دریافتکننده (Air Termination)
این بخش در بالاترین نقاط ساختمان نصب میشود و محل برخورد صاعقه را مشخص میکند. میلههای عمودی، سیمهای افقی و شبکه مشبک روی بام از انواع رایج دریافتکنندهها هستند. جنس و ضخامت این اجزا باید بهگونهای باشد که در برابر حرارت و نیروهای الکترودینامیکی جریان صاعقه آسیب نبینند.
۲. هادیهای پایینرو (Down Conductors)
هادیهای پایینرو جریان دریافتشده را از بام به سیستم ارتینگ منتقل میکنند. تعداد و فاصله این هادیها به سطح حفاظتی و ابعاد ساختمان بستگی دارد. هرچه تعداد مسیرهای موازی بیشتر باشد، جریان بین آنها تقسیم میشود و ولتاژ ایجادشده و خطر جرقه جانبی کاهش مییابد. این هادیها باید تا حد امکان مستقیم و کوتاه باشند و از خمهای تند پرهیز شود.
۳. سیستم ارتینگ و اتصال به زمین
سیستم اتصال به زمین، جریان صاعقه را در خاک پخش میکند. کیفیت این بخش اهمیت بسیار زیادی دارد؛ زیرا هرقدر مقاومت اتصال به زمین کمتر و آرایش الکترودها مناسبتر باشد، افزایش پتانسیل در نقطه اتصال کمتر خواهد بود. معمولاً در طراحی سیستمهای حفاظت در برابر صاعقه، مقاومت ارت پایینتر از ۱۰ اهم مدنظر قرار میگیرد و در تجهیزات حساس، مقادیر کمتر نیز لازم است. چاه ارت، الکترود افقی، ارت حلقوی و استفاده از فونداسیون ساختمان بهعنوان الکترود، از روشهای متداول اجرا هستند.
۴. اتصال همپتانسیل (Equipotential Bonding)
یکی از مهمترین اصول حفاظت در برابر صاعقه، همولتاژ کردن اجزای فلزی ساختمان است. لولههای آب و گاز، سازه فلزی، کانالهای تهویه، تابلوهای برق و سیستم ارت باید بهصورت مناسب به یکدیگر متصل شوند تا هنگام عبور جریان صاعقه، اختلاف پتانسیل خطرناک بین آنها ایجاد نشود. بدون این اتصالها، حتی با وجود صاعقه گیر، احتمال جرقه بین اجزای فلزی و آسیب به افراد و تجهیزات وجود دارد.
۵. حفاظت داخلی و برقگیر (SPD)
حتی اگر صاعقه به ساختمان برخورد نکند و در نزدیکی آن به زمین بخورد، میدانهای الکترومغناطیسی شدید میتوانند در کابلهای برق، تلفن و شبکه، اضافه ولتاژ ایجاد کنند. برای مقابله با این اثر، از محافظهای اضافه ولتاژ (SPD) در تابلوی اصلی، تابلوهای فرعی و ورودی خطوط ارتباطی استفاده میشود. این تجهیزات بهصورت چند مرحلهای نصب میشوند تا اضافه ولتاژ را قبل از رسیدن به دستگاهها محدود کنند.
برای مشاهده انواع دستگاه ارت الکترونیکی EDS کلیک کنید.
انواع صاعقه گیر ساختمان
بسته به نوع ساختمان، شکل بام و سطح ریسک، روشهای مختلفی برای اجرای بخش دریافتکننده به کار میرود.
صاعقه گیر میلهای (فرانکلین)
این روش قدیمیترین و شناختهشدهترین نوع است که بنجامین فرانکلین آن را معرفی کرد. یک یا چند میله فلزی نوکدار در نقاط مرتفع بام نصب میشود و از طریق هادی به زمین متصل میگردد. این روش برای ساختمانهای کوچک، ساختمانهای با بام شیبدار و سازههای منفرد مانند دودکش و مخازن مناسب است.
سیستم مش یا قفس فارادی
در این روش، شبکهای از هادیهای افقی روی بام قرار میگیرد و با هادیهای پایینرو به زمین متصل میشود. ابعاد خانههای شبکه با توجه به سطح حفاظتی تعیین میشود. این روش برای بامهای مسطح، ساختمانهای بزرگ و بناهایی با تجهیزات الکترونیکی حساس کاربرد زیادی دارد و حفاظت یکنواختتری ایجاد میکند.
سیم محافظ یا سیم کشیدهشده
در این روش یک یا چند سیم رسانا بالای ساختمان یا سازه کشیده میشود. از این روش بیشتر برای حفاظت از ساختمانهای طویل، خطوط انتقال، انبارهای بزرگ و فضاهای صنعتی استفاده میشود و دریافت صاعقه در طول مسیر سیم انجام میگیرد.
صاعقه گیر با تجهیزات تحریککننده (ESE)
این نوع صاعقه گیر با ادعای ایجاد استریمر زودهنگام و افزایش شعاع حفاظت عرضه میشود. باید توجه داشت که کارایی این سیستمها موضوع بحثهای فنی است و در مجموعه استانداردهای IEC 62305 ادعای شعاع حفاظت بیشتر آنها پذیرفته نشده است. به همین دلیل توصیه میشود انتخاب نوع سیستم بر اساس استانداردهای معتبر و با نظر مشاور و طراح صلاحیتدار انجام شود.
پیشنهاد مقاله: تاثیر یخبندان و سرمای زمستان بر مقاومت زمین سیستم ارت
سطوح حفاظتی و روش گوی غلتان
در طراحی سیستم حفاظت در برابر صاعقه، ابتدا ارزیابی ریسک انجام میشود. این ارزیابی نوع کاربری ساختمان، ارتفاع، موقعیت مکانی، تراکم صاعقه در منطقه، ارزش تجهیزات و پیامدهای احتمالی آسیب را بررسی میکند. بر اساس نتیجه، یکی از چهار سطح حفاظتی I تا IV انتخاب میشود که سطح I سختگیرانهترین و بالاترین سطح حفاظت است.
یکی از روشهای رایج تعیین محل نصب دریافتکنندهها، روش گوی غلتان است. در این روش یک کره فرضی با شعاع مشخص، روی سطح ساختمان غلتانده میشود. هر نقطهای که کره با آن تماس پیدا کند، در معرض برخورد مستقیم صاعقه قرار دارد و باید با دریافتکننده حفاظت شود. شعاع این کره به سطح حفاظتی بستگی دارد و در سطوح بالاتر کوچکتر است؛ یعنی نقاط بیشتری از ساختمان نیازمند حفاظت خواهند بود. علاوه بر این، روش زاویه حفاظتی و روش مش نیز برای طراحی مورد استفاده قرار میگیرند.
مراحل طراحی و نصب صاعقه گیر
اجرای صحیح سیستم حفاظت در برابر صاعقه نیازمند برنامهریزی دقیق است و نباید بهصورت سلیقهای انجام شود. مراحل اصلی کار به شرح زیر است:
- بازدید از محل و بررسی نقشههای ساختمان و سیستم برق
- ارزیابی ریسک و تعیین سطح حفاظتی مناسب
- طراحی دریافتکنندهها، هادیهای پایینرو و سیستم ارتینگ
- اندازهگیری مقاومت ویژه خاک برای طراحی بهینه الکترودها
- انتخاب مواد و تجهیزات مطابق استاندارد
- اجرای سیستم و برقراری اتصالات همپتانسیل
- نصب محافظهای اضافه ولتاژ در تابلوها و خطوط ارتباطی
- اندازهگیری مقاومت ارت، آزمایش پیوستگی و تهیه گزارش نهایی
انجام کار توسط پیمانکار باتجربه و دارای تجهیزات اندازهگیری معتبر، تأثیر مستقیمی در کیفیت و ماندگاری سیستم دارد.
مواد مناسب برای ساخت صاعقه گیر
مس، فولاد گالوانیزه گرم، آلومینیوم و فولاد ضدزنگ از مواد متداول در سیستمهای حفاظت در برابر صاعقه هستند. مس رسانایی بسیار خوب و مقاومت مناسبی در برابر خوردگی دارد، اما هزینه آن بالاتر است. فولاد گالوانیزه گزینه اقتصادی و پرکاربردی است و آلومینیوم برای برخی کاربردهای بیرونی مناسب است، هرچند در تماس مستقیم با خاک یا بتن کاربرد آن محدودیت دارد. نکته مهم در انتخاب مواد، جلوگیری از خوردگی گالوانیک در محل اتصال فلزات غیرمشابه است. اتصال نامناسب دو فلز مختلف در محیط مرطوب میتواند در طول زمان باعث خوردگی و افزایش مقاومت اتصال شود.
نگهداری و بازرسی دورهای
سیستم صاعقه گیر پس از نصب نیاز به بازرسی منظم دارد. عوامل جوی، خوردگی، حرکت ساختمان و تغییرات در سازه میتوانند کیفیت اتصالات را کاهش دهند. توصیه میشود حداقل سالی یکبار، سیستم از نظر ظاهری و الکتریکی بررسی شود. بازرسی پس از هر برخورد مستقیم صاعقه و پس از هر تغییر در ساختمان، مانند افزودن تجهیزات روی بام، نیز ضروری است. موارد زیر در بازرسی باید کنترل شوند:
- سالم بودن میلهها، هادیها و بستها و نبود خوردگی یا شکستگی
- پیوستگی الکتریکی هادیهای پایینرو و اتصالات
- مقدار مقاومت اتصال به زمین و مقایسه با مقدار طراحی
- وضعیت محافظهای اضافه ولتاژ و علائم عملکرد آنها
- رعایت فاصله ایمنی از اجزای فلزی و تجهیزات روی بام
در کنار آن، ثبت نتایج بازرسی در مستندات ساختمان، امکان پیگیری روند تغییرات و تشخیص زودهنگام مشکلات را فراهم میکند.
پیشنهاد مقاله: سیستمهای ارتینگ TN، TT و IT چه تفاوتی دارند؟
اشتباهات رایج در نصب صاعقه گیر
بسیاری از سیستمهایی که در عمل عملکرد مناسبی ندارند، دچار خطاهای اجرایی ساده هستند. مهمترین این اشتباهات عبارتاند از: نصب فقط یک میله بدون طراحی و ارزیابی ریسک، اتصال ضعیف به زمین یا مقاومت ارت بالا، خمهای تند در هادی پایینرو، چشمپوشی از اتصال همپتانسیل، استفاده از مواد نامرغوب و نصب نکردن محافظ اضافه ولتاژ در تابلوی برق. همچنین تصور اینکه صاعقه گیر بهتنهایی از دستگاههای الکترونیکی حفاظت میکند، باور نادرستی است؛ زیرا حفاظت کامل نیازمند ترکیب سیستم بیرونی، ارتینگ مناسب و حفاظت داخلی است.
عوامل مؤثر بر هزینه نصب صاعقه گیر ساختمان
هزینه اجرای سیستم صاعقه گیر به عوامل متعددی بستگی دارد. ابعاد و ارتفاع ساختمان، شکل بام، سطح حفاظتی انتخابشده، تعداد هادیهای پایینرو، نوع و جنس مواد، شرایط خاک و دشواری حفر چاه ارت یا اجرای الکترود، و همچنین نیاز به حفاظت داخلی و محافظهای اضافه ولتاژ از مهمترین عوامل هستند. اجرای سیستم همزمان با ساخت ساختمان معمولاً اقتصادیتر است، زیرا میتوان از المانهای سازه مانند میلگردها و فونداسیون برای اتصال به زمین بهره برد.
سوالات متداول درباره صاعقه گیر ساختمان
آیا هر ساختمانی به صاعقه گیر نیاز دارد؟
نیاز به صاعقه گیر بر اساس ارزیابی ریسک تعیین میشود. در ساختمانهای بلند، مراکز عمومی، انبارهای مواد قابل اشتعال و بناهای واقع در مناطق پرصاعقه، نصب آن ضروری یا بهشدت توصیه میشود، اما برای هر ساختمان باید ارزیابی مستقل انجام شود.
آیا صاعقه گیر باعث جذب صاعقه میشود؟
خیر. صاعقه گیر صاعقه را به سمت ساختمان نمیکشد؛ بلکه در صورت برخورد، مسیر ایمنی برای عبور جریان فراهم میکند. احتمال برخورد صاعقه عمدتاً به ارتفاع و موقعیت ساختمان بستگی دارد.
آیا صاعقه گیر از وسایل برقی خانه محافظت میکند؟
صاعقه گیر بیرونی بهتنهایی از اضافه ولتاژ ورودی به شبکه برق جلوگیری نمیکند. برای حفاظت از لوازم برقی باید از محافظهای اضافه ولتاژ در تابلو و سیستم ارتینگ مناسب نیز استفاده شود.
هر چند وقت یکبار باید صاعقه گیر بازرسی شود؟
بازرسی ظاهری و اندازهگیری مقاومت ارت حداقل سالی یکبار توصیه میشود و در ساختمانهای حساس یا پس از برخورد صاعقه، دفعات بازرسی باید بیشتر باشد.
آیا میتوان صاعقه گیر را در ساختمانهای قدیمی نصب کرد؟
بله. با بررسی ساختمان و انتخاب روش مناسب، نصب صاعقه گیر روی بناهای موجود نیز امکانپذیر است. در این حالت ممکن است هادیها بهصورت خارجی اجرا شوند و سیستم ارتینگ جداگانهای ایجاد شود.
نتیجهگیری
صاعقه گیر ساختمان فقط یک میله فلزی روی بام نیست، بلکه یک سیستم کامل شامل دریافتکننده، هادیهای پایینرو، ارتینگ مناسب، اتصال همپتانسیل و حفاظت داخلی در برابر اضافه ولتاژ است. طراحی بر اساس ارزیابی ریسک و استاندارد، استفاده از مواد باکیفیت، اجرای دقیق و بازرسی دورهای، چهار عامل اصلی موفقیت این سیستم هستند. سرمایهگذاری در حفاظت از ساختمان در برابر صاعقه، در مقایسه با هزینههای احتمالی آتشسوزی، آسیب سازهای، توقف فعالیت و از دست رفتن تجهیزات، بسیار ناچیز است. برای دستیابی به بهترین نتیجه، طراحی و اجرای سیستم را به متخصصان باتجربه بسپارید و پس از نصب، نگهداری منظم آن را فراموش نکنید.





بدون دیدگاه